ㅤㅤ

302!

ما توی خونمون یه باغچه بزرگ گل داریم. که حتی زمستون و پاییز هم گل داره و شکوفه می‌ده. نمیدونم این حجم از مقاومت این گل ها به این سوز و سرما چه معنی ای داره. یعنی تو فکر کن حتی وقتی داره وحشتناک برف و بارون می‌باره رو سرش، بازم مقاومت کرده و شکوفه می‌ده =). امان از دست این گل ها. حقیقتا قشنگ هم هستن واقعا. بخاطر اینکه خیلی قشنگن من تقریبا هر وقت دستم برسه یه گلی از این می‌کنم. از اونجایی که خیلی باغچه بزرگیه، من هر وقت رفتم سمتش تقریبا یه دسته گل ازش کندم. حالا دارم فکر می‌کنم الان که ۳۰۲ روز از سال گذشته من تقریبا روزانه ۵۰ گل کندم از این باغچه :>. ۵۰×۳۰۲=۱۵۱۰۰ =). شما فکر کن من ۱۵۱۰۰ تا گل کندم. خلاصه که گل هاتون رو نکنید. یهو مثل من به خودتون می‌آید می‌بینید دیگه باغچه هاتون گل نداره =).

پ.ن: ساعت هاست من غرق شدم توی این وبلاگ. هر پستی رو که ازش می‌خونم یه حسی عجیب تنفس بهم می‌ده. جالبه ها =)

𝐓𝐈𝐋𝐃𝐀 ‌‌‌
۲۶ دی ۰۴ , ۱۳:۳۲

شاید باید ما ام گل باشیم

پاسخ :

شاید که نه، ما حتما باید گل باشیم =)
Luna ‌‌‌
۲۶ دی ۰۴ , ۱۳:۴۰

کاش منم مثل همون گل‌ها بودم

 

چه وبلاگ زیبایی بود :)))

پاسخ :

ای کاش من هم یکی از همون گل ها بودم 

مطالبش و تصاویرش و رنگ های قالبش خیلی حس ارامش می‌ده.
파 리 야 🎀.
۲۶ دی ۰۴ , ۱۳:۴۳

ماهم گلیم پس دیگه🤝🏻🤝🏻

 

* وبلاگه باز نمیشه:")

پاسخ :

🤝🤝

ای بابا =). همین یه ذره نتمون هم ضعیفه. 
𝐓𝐈𝐋𝐃𝐀 ‌‌‌
۲۶ دی ۰۴ , ۱۳:۴۶

من خارم خار

پاسخ :

همین خوبه. خیلی از همین گل ها چون خار داشتن من دیگه نچیدمشون. خار دار باشی همیشه 😆💚.
نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
صدایِ صدایی که کشتند.
ادیت شده توسط نقل